music.jpg


Πριν κάποια χρόνια είχα λάβει μια επιστολή από ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο που ήταν η Ρηνιώ Κυριαζή. Ήταν μια εποχή που σχεδόν τίποτα δεν μου πήγαινε όπως θα ήθελα... Μου έγραφε λοιπόν ότι ποτέ δεν πρέπει να χάνουμε την ελπίδα όσο μπορούμε να ονειρευόμαστε και να ζούμε τα παιδικά μας παραμύθια. Με είχε γοητεύσει εκείνη η επιστολή... κάτι μέσα μου φτερούγιζε... ήθελα με κάθε τρόπο να μελοποιήσω αυτά τα λόγια... πήρα χαρτί, μολύβι και την κιθάρα μου και άρχισε το παιχνίδι με τις λέξεις και τις νότες. Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει όταν γραφείς ένα τραγούδι, συναντάς τους χαμένους ποιητές και μουσικούς που υπάρχουν μέσα σου. Αναζητάς και βρίσκεις χαμένες ισορροπίες. Νιώθεις τις μελωδίες να αιωρούνται γύρω σου και ακούς την αρμονία της ψυχής σου.

Σιγά σιγά άρχισε να παίρνει μορφή... ώσπου...


ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ

Μουσική: Γιάννης Στύλιος

Λόγια: Ρηνιώ Κυριαζή - Γιάννης Στύλιος


Την ελπίδα θα την ονειρευτούμε μάτια μου

και το φως και τον ήλιο μας

τις κιθάρες και τα μαντολίνα μας

γιατί τ΄ όνειρο αυτό είναι όλα.


Τ΄ όνειρο είναι πάνω απ΄ όλα μάτια μου

και μαζί σου ονειρεύομαι

και ζω τα παιδικά μου παραμυθία

και ζω στα παιδικά μου παραμυθία .


Η βάρκα μου φτεράκι είναι μάτια μου στις πνοές των ανέμων σου,

μάγισσες, μαγεύουν την αγάπη μου, πλανεύεται τ΄ αστέρι στο βυθό.


Η ανάσα σου στο μέτωπο μου μάτια μου

που σαν θεός μ΄ αγγίζει και πονά

στην αγκαλιά σου κράτα με, ταξίδεψε,

εκεί όπου ο έρωτας μεθά.


Και σαν βρεθώ στους ουρανούς σου μάτια μου

στα χέρια σου θα αποκοιμηθώ,

γλυκά, καθώς παράδεισος θα γίνεται

αυτή η κόλαση που ζω.


Την ελπίδα θα την ονειρευτούμε μάτια μου και το φως το φεγγάρι μας,

τις κιθάρες και τα μαντολίνα μας γιατί τ΄ όνειρο αυτό είναι όλα.


Αν θέλετε να το ακούσετε πατήστε http://www.myspace.com/stiliosgiannis